کسیژن تراپی

شروع موضوع توسط admin 3/6/15 در انجمن گرایش بالینی

  1. admin مدیر کل سایت

    اکسیژن تراپی:تجویز گاز اکسیژن با فشاری بیش از آنچه در اتمسفر وجود دارد(21%)
    روشهای اکسیژن تراپی:
    سیستمهای با جریان کم : لوله نازال ,ماسک صورت,ماسکهای با کیسه مخزنی که دارای مخزن اکسیژن هستند.چادر صورت (Face tent),چادر اکسیژن(Oxygen tent),روش ترانس تراکیال T-Tube,.
    سیستمهای با جریان زیاد:ماسک ونچوری
    لوله نازال:متداولترین ابزار است.باتجویز 6-1 لیتر در دقیقه میتوان Fio2 به میزان 44-24 درصد به بیمار رساند
    O2
    Fio2
    2Lit/min
    3 Lit/min
    4 Lit/min
    5 Lit/min
    6 Lit/min
    24-28%
    28-32%
    32-36%
    36-40%
    40-44%

    ماسک ساده صورت:با تجویز اکسیژن با سرعت 10-6 لیتر می توان 60-40Fio2 %ایجاد کرد
    O2
    Fio2
    Lit/min5
    Lit/min6
    Lit/min8
    40%
    40%-50%
    55%-60%

    ماسکهای با کیسه مخزنی:
    ماسکهای با استنشاق مجدد بخشی از هوای بازدمی((Partial re breathing mask
    ماسکهای بدون استنشاق مجدد بخشی از هوای بازدمی((Non re breathing mask
    چادر صورت (Face tent):مزیت مهم این دستگاهاینست که می توان رطوبت زیادی به بیمار رساند
    عیب آن نیز اینست که نمیتوانFio2 دقیقا کنترل کرد.
    چادر اکسیژن(Oxygen tent):
    در اطفال بیشترین کاربرد را دارد
    شرایط استفاده :کنترل رطوبت ,کنترل درجه حرارت, استریلیتی چادر,کنترل از نظر افزایش co2
    T-Tube,:
    برای تجویز اکسیژن با فشار بالا استفاده می شود.
    توسط مقاومتی که بر سر راه بازدم ایجاد می کند باعث ایجاد 5cmH2o Peepمیشود
    ترانس تراکیال:
    موجب کاهش مصرف اکسیژن به خصوص در مواردی که نیاز به اکسیژن تراپی مزمن است می شود.
    می توان Fio2 را به میزان 50-30 افزایش داد
    ماسک ونچوری:
    قابل اعتمادترین و دقیقترین روش برای تجویز اکسیژن با جریان بالا است
    هوای اتاق را با جریان ثابتی از اکسیژن مخلوط کرده و سپس به ریه ها می فرستد.به علت سرعت بالا میزان ثابتی از اکسیژن در سیستم جریان داشته و هوای اضافی همراه با دی اکسید کربن به وسیله این جریان سریع از زیر ماسک خارج می شود.
    در این ماسک آداپتورهای مخصوصی وجود دارد.
    مهمترین مورد مصرف در بیماران Copd است.
    O2
    Fio2
    رنگ آداپتور
    4
    24
    آبی
    4
    28
    زرد
    6
    31
    سفید
    8
    35
    سبز
    8
    40
    صورتی

    عوارض اکسیژن تراپی:
    § هایپو ونتیلاسیون ناشی از تجویز اکسیژن
    § صدمات چشمی
    § آتلکتازی جذبی(Aborption)
    § مسمومیت بااکسیژن
    متابولیتهای سمی اکسیژن:رادیکالهای سوپر اکسید ,پراکسید هیدروژن ,هیدروکسیل
    این اکسیدانها قوی هستند و باعث آسیب به غشا سلولها ,دناتوره شدن پروتیینهاو شکسته شدن DNAمی شوند
    از بین این رادیکالها رادیکال هیدروکسیل از همه قویتر است.
    فعال شدن گرانولوسیتها:
    حفاظت آنتی اکسیدان:صدمات اکسیداتیووابسته به اکسیژن بوسیله یکسری آنتی اکسیدانهای داخلی کنترل می شود.آنتی اکسیدان ماده ای است که اکسیداسیون سوبستراههای مناسب را به تاخیر می اندازد.
    آنتی اکسیدانهای آنزیمی : دیسموتازسوپراکسید, کاتالاز, گلوتاتیون
    دیگر آنتی اکسیدانها:
    vit e:به بلوکه کردن فعالیت اکسیدانی در سطح غشاهای سلولی کمک می کند.و مهمترین آنتی اکسیدان محلول در چربی در بدن انسان است.
    غلظت طبیعی در بدن پلاسماmg/dl1 است و سطح کمتر از mg/dl0.5 نشانه کمبود آن است.کمبود آن در بیماران بد حال شایع است.
    vit c,:یک آنتی اکسیدان محلول در آب است وبطور اولیه در فضای خارج سلولی و به مقدار زیادی در ریه ها یافت می شود و در برابر آلاینده هایی که ازطریق راههای هوایی وارد می شوند از ریه ها محافظت می کنند.
    کارولو پلاسمین و ترانسفرین:در فعالیتهای آنتی اکسیدانی پلاسما شرکت می کنند.فعالیت آنتی اکسیدانی انها باعث کاهش آهن آزاد در پلاسما می شود.
    آهن آزاد باعث تشکیل رادیکالهای هیدروکسیل و آسیب سلولی می شود.
    استرس اکسیدان:وقتی فعالیت اکسیدانی بیش از ظرفیت خنثی سازی انتی اکسیدانی باشد اضافی فعالیت اکسیدانی می تواند منجر به آسیب بافتی شود.این شرایط اکسیداسیون بیولوژیک نا خواسته استرس اکسیدان نام دارد.

به اشتراک بگذارید